Hacking Your Snacks

MyPlate, MyWins Tips: Hacking Your Snacks

Planning for healthy snacks can help satisfy hunger in between meals and keep you moving towards your food group goals.

Build your own

Make your own trail mix with unsalted nuts and add-ins such as seeds, dried fruit, popcorn, or a sprinkle of chocolate chips.

Prep ahead

Portion snack foods into baggies or containers when you get home from the store so they’re ready to grab-n-go when you need them.

Make it a combo

Combine food groups for a satisfying snack—yogurt and berries, apple with peanut butter, whole-grain crackers with turkey and avocado.

Eat vibrant veggies

Spice up raw vegetables with dips. Try dipping bell peppers, carrots, or cucumbers in hummus, tzatziki, guacamole, or baba ganoush.

Snack on the go

Bring ready-to-eat snacks when you’re out. A banana, yogurt (in a cooler), or baby carrots are easy to bring along and healthy options.

Insect bite

Discover how to recognize, treat and prevent insect bites and bee stings, and when to seek medical attention.

Key points

• Insect bites often cause swelling and redness. Some children experience severe and potentially life-threatening reactions.
• Common biting or stinging insects include mosquitoes, blackflies, bees and wasps.
• Some children respond well to antihistamine medication; others may just need some ice.
• Prevent insect bites and stings by covering the body with light-coloured clothing and applying insect repellent to exposed skin.
• DEET is a very effective insect repellent, but use it carefully according to your child's age. If using sunscreen and insect repellent, apply sunscreen first.

Introduction

Insect bites and stings occur when an insect feeds off a person's skin or tries to defend itself.
Different insects bite and sting in different ways. Common biting or stinging insects include mosquitoes, blackflies, bed bugs, fleas, ticks, fire ants, bees and wasps. Bees often leave stingers in the wound.
Insect bites usually cause mild swelling, redness and itchiness limited to the small area around the bite or sting. Some children, however, can experience potentially life-threatening reactions. This is called an anaphylactic reaction and requires immediate medical attention. In children who are at risk, anaphylaxis is most commonly caused by bees, wasps and hornets. Other insects can transmit disease. For example, some mosquitoes can transmit malaria or West Nile virus and some ticks can transmit Lyme disease.

Signs and symptoms

Signs and symptoms of an insect bite or sting

Signs and symptoms of insect bites and stings vary according to the type of insect and your child's reaction.
Normally, an insect bite or sting causes:

• a small, red, raised bump, pimple or blisters
• itchiness and irritation around the bump.

The symptoms can last from a few hours up to two days.
Some children develop a big firm swollen area around the bite. This is not an allergic reaction. It is known as a large local reaction and rarely leads to a skin infection.
If your child has an anaphylactic reaction, they may develop hives, facial or mouth swelling, or breathing problems or they may collapse. Use an epinephrine auto-injector, if your child has one, and call for emergency assistance.

Treatment

How to treat insect bites and stings

• Cold, damp compresses or ice can relieve some of the swelling.
• Over-the counter topical medications (medications you put on the skin) may also help to relieve the itch.

Some children may respond well to antihistamine medication for itching, but this medication can cause drowsiness.

Prevention

Preventing insect bites and stings

Your child is more likely to be bitten or stung in warm and damp weather and in the evening and at night. Here are some ways you can reduce your child's exposure to insects.

• Apply insecticide or insect repellent to clothing and exposed skin.
• Wear long pants and socks.
• Wear light-coloured clothing.
• Avoid areas where insects breed and live.
• Stay inside when insects are most active.
• Use insecticide-impregnated mosquito nets, especially for infants aged less than six months.
• Take specific precautions, such as taking anti-malarial medications, as needed.

Be careful with DEET insect repellent

DEET is one of the most effective repellents for mosquitoes and biting flies, but it should be used with caution for children.

• Babies less than six months old: Do not use any insect repellents with DEET.
• Children aged six months to two years: Use a product with 10 per cent DEET or less and apply it once a day.
• Children aged two to 12 years: Use a product with 10 per cent DEET or less and apply it no more than three times a day.
• Children aged over 12: Use a product with up to 30 per cent DEET.

The higher the amount of DEET, the longer the protection will last.

How to apply DEET to your child's skin

• Apply it to exposed skin, following the manufacturer's instructions.
• Do not apply it to your child's face or hands or any areas where the skin is cut, grazed or irritated.
• Once the DEET is applied, wash hands and avoid touching the lips and eyes.

How to use insect repellent and sunscreen effectively

• Apply sunscreen about 30 minutes before you apply any insect repellent.
• Do not use a single product that combines insect repellent with sunscreen. The insect repellent can make the sunscreen less effective and the sunscreen can increase how much insect repellent is absorbed by the body. In addition, you will normally need to apply sunscreen every two to three hours; it is not safe to apply insect repellent as frequently.

When to seek medical attention

When to see a doctor after an insect bite or sting

If your child has been bitten or stung, see a doctor right away if:

• you are in an area where the insects are known to transmit diseases
• your child develops an unusual rash, a fever or other symptoms.
•  By SickKids staff

Last updated: May 30th 2014

Ancient Greece Reloaded

Ancient Greece Reloaded: Explore the Ancient world of myths and legends, its history, its philosophy, its sites and temples, its wars and battles, its past and future.

1η Ιουνίου Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού

1η Ιουνίου Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού

Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού

Με την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμιας ημέρας παιδιού, ας σκεφτούμε όχι μόνο τα παιδιά μας, αλλά και τα παιδιά όλου του κόσμου ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής και φύλου, σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη και αν ζουν.

Ας σκεφτούμε τα παιδιά που έχουν εξαναγκαστεί σε παιδική εργασία, που δεν έχουν όχι μόνο τετράδια και βιβλία, αλλά δεν έχουν τρόφιμα, φάρμακα, εμβόλια και το σημαντικότερο δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό. Παιδιά που στηρίζουν τις ελπίδες τους σε εθελοντές γιατρούς, οργανώσεις, κλπ.

Πρέπει να θυμόμαστε ότι εκτός από το να μιλάμε στα παιδιά, πρέπει και να ακούμε τι προσπαθούν να μας πουν πραγματικά, αλλά και να αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες τους. Σήμερα λοιπόν ας σωπάσουμε εμείς οι μεγάλοι και ας δώσουμε το λόγο στα παιδιά.

Τι άραγε θα μας έλεγαν;

·         Χρειάζομαι κατανόηση, για να μάθω να έχω υπομονή.

·         Χρειάζομαι να ζω με δικαιοσύνη, για να μάθω να είμαι δίκαιος.

·         Χρειάζομαι να ζω με ασφάλεια, για να μάθω να εμπιστεύομαι.

·         Δε χρειάζομαι ακατάπαυστα κριτική, για να μη μάθω να κατακρίνω.

·         Δε χρειάζομαι να ζω σε εχθρικό περιβάλλον, για να μη μάθω να είμαι επιθετικός.

·         Δε χρειάζομαι να ζω με ντροπή, για να μην αισθάνομαι ένοχος.

·         Χρειάζομαι να με αποδέχονται όπως είμαι, για να βρίσκω, αλλά και να δίνω αγάπη στον κόσμο.

Και ας μην ξεχνάμε τη Χάρτα των δικαιωμάτων του παιδιού που κατάρτισε η Unicef και λέει σε γενικές γραμμές ότι είναι δικαίωμα για κάθε παιδί:

·         Να έρχεται στη ζωή.

·         Να μεγαλώνει σε έναν κόσμο χωρίς βία και φτώχεια.

·         Να ζήσει σε έναν κόσμο που να σέβεται και να προστατεύει το φυσικό περιβάλλον.

·         Να έχει ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση.

·         Να έχει ελεύθερο χρόνο και χώρο για να παίζει.

·         Να περνάει αρκετό χρόνο με τους γονείς του.

·         Να ζήσει με αθωότητα και ανεμελιά τα παιδικά του χρόνια.

·         Να ζήσει σε έναν κόσμο ανθρώπινο, δίκαιο και ειρηνικό. Έναν κόσμο στον οποίο θα μεγαλώσουν αύριο και τα δικά του παιδιά.

Τα παιδιά δικαιούνται να ζουν σε ένα ειρηνικό, ασφαλές και υγιές περιβάλλον για να βιώσουν με αξιοπρέπεια τα παιδικά τους χρόνια. Ένα περιβάλλον στο οποίο δε θα λείπει το καθαρό νερό και ο καθαρός αέρας για να αναπνέουν.

Ιδιαίτερα εφέτος τα παιδιά της Κύπρου θα έρθουν αντιμέτωπα κατά την ημέρα της παγκόσμιας γιορτής τους με την εφαρμογή στον τόπο μας του Γενικού Σχεδίου Υγείας.

Η Παιδιατρική οικογένεια ήταν πάντοτε τοποθετημένη θετικά υπέρ ενός σωστού σχεδίου υγείας. Έδωσε σκληρές μάχες από την ψήφιση του πρώτου νόμου το 2001 για υλοποίηση ενός σχεδιασμού φιλικού τόσο προς τον δικαιούχο, όσο και προ τον παροχέα. Πάλεψε με ζήλο και αποφασιστικότητα ώστε να φτιαχτεί ένα σχέδιο αντάξιο των προσδοκιών του λαού μας και κατ’ επέκταση των παιδιών μας. Αντ’ αυτού έγινε παραλήπτης ενός σχεδίου φτιαγμένου χωρίς αγάπη, αλλά με ελλείματα και δυσλειτουργίες. Το οποίο χαρακτηρίστηκε ως ασθενοεχθρικό και ιατροεχθρικό. Που δεν εξασφαλίζει στα παιδιά μας το αναφαίρετο δικαίωμά τους για πρόσβαση σε υψηλού επιπέδου υγεία. Που εγκυμονεί κινδύνους για καταρράκωση του αξιοζήλευτου επιπέδου υγείας των παιδιών μας. Που δεν τους εγγυάται απρόσκοπτη πρόσβαση σε σύγχρονες θεραπείες. Που υπάρχει κίνδυνος να τους στερήσει την αξιοζήλευτη εμβολιαστική κάλυψη που απολάμβαναν μέχρι τώρα. Που ενώ διαλαλεί με βάση την εισαγωγή στον αναθεωρημένο νόμο του 2017 ότι «υπάρχει ανάγκη το σύστημα να είναι καθολικό, οικονομικά βιώσιμο, να παρέχει ισότιμη μεταχείριση και να εξασφαλίζει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες φροντίδας υγείας», θα οδηγήσει σε καθολική ισοτιμία σε χαμηλού επιπέδου υπηρεσίες και σε δύο ταχυτήτων ασθενείς. Αυτούς που θα έχουν την οικονομική ικανότητα να αγοράζουν υπηρεσίες εκτός συστήματος και σε αυτούς που θα είναι εγκλωβισμένοι σε ένα εξαθλιωμένο σύστημα με υπό κατάρρευση νοσοκομεία.

Η παιδιατρική οικογένεια δεν είναι αυτό το σύστημα που επαγγελλόταν για τα παιδιά μας. Υπόλογοι για αυτό το κατάντημα θα είναι όσοι συνέβαλαν σε αυτό το κατάντημα (κυβέρνηση, Υπουργείο Υγείας, Βουλή, ΟΑΥ). Πόσο λανθασμένη είναι η άποψη ότι ας ξεκινήσει το σύστημα και θα γίνουν διορθωτικές κινήσεις καθοδόν. Εφόσον εντοπίσαμε τις αδυναμίες και τις αναδείξαμε η λογική λέει ότι τις διορθώνουμε και προχωρούμε. Η λογική ότι θα (θαθαθα) τις διορθώσουμε στο μέλλον μόνο σε καταστροφική μείωση του επιπέδου υγείας των παιδιών μας θα οδηγήσει.

Η παιδιατρική οικογένεια θα ένοιωθε πραγματικά υπερήφανη αν οι σχεδιασμοί της πολιτείας σέβονταν τα παιδιά μας και τους γονείς τους. Θα ήταν πραγματικά υπερήφανη αν και οι 190 μάχιμοι ιδιώτες παιδίατροι ήταν σε θέση να δηλώσουν ότι ναι αυτό το σχέδιο σέβεται και αγαπά τα παιδιά μας και να βάλουν την πλάτη τους να το στηρίξουν. Δεν θα ένοιωθε ντροπή που από τους 190 παιδίατρους οι 74 εντάχθηκαν εκόντες, άκοντες σε ένα κακέκτυπο σχεδιασμό, που δεν θα βλάψει μόνο την υγεία των παιδιών μας, αλλά και των ίδιων. Δεν θα ένοιωθε ντροπή που ανάγκασαν 35 μάχιμους δευτεροβάθμιους νοσοκομειακούς παιδίατρους να γίνουν Προσωπικοί Ιατροί, για να καλύψουν τις σχεδιαστικές του αδυναμίες.

Καλούμε τους διαχρονικούς συνεργάτες μας τους γονείς των παιδιών μας, με τους οποίους αναπτύξαμε μια διαχρονική σχέση εκτίμησης και φιλίας με επίκεντρο τα παιδιά τους/μας, να μην αποδεχτούν τίποτε λιγότερο από αυτό που απολαμβάνουν μέχρι σήμερα. Καλούμε τους γονείς να μη δείξουν καμμιά ανοχή σε ένα σχεδιασμό που θα επηρεάσει αρνητικά την υγεία των μικρών μας ασθενών.

Ας φροντίσουμε όλοι μας να εξασφαλίσουμε την υψηλού επιπέδου υγεία, ως το πιο  πολύτιμο δώρο στα παιδιά μας, όχι μόνο όταν γιορτάζουμε την Παγκόσμια Μέρα του Παιδιού, αλλά κάθε μέρα.

Πηγή : Ηλιακτίδα

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ !

Visual Guide to Non-Hodgkin's Lymphoma -Λέμφωμα: Ποια είναι τα συμπτώματα & πώς αντιμετωπίζεται

Tα λεμφώματα είναι καρκίνοι των κυττάρων του λεμφικού συστήματος και κυρίως των λεμφοκυττάρων.

Εμφανίζονται όταν ένα αναπτυσσόμενο λεμφοκύτταρο παρουσιάσει κάποιο γενετικό λάθος (μετάλλαξη). Αυτή η μετάλλαξη το οδηγεί είτε να πολλαπλασιάζεται πιο γρήγορα από το φυσιολογικό, είτε να ζει περισσότερο απ’ ό,τι έπρεπε, χωρίς να ανταποκρίνεται στους κανονικούς φυσιολογικούς ελέγχους.
Το λέμφωμα είναι ο πιο συνηθισμένος αιματολογικός καρκίνος και ο τρίτος πιο συχνός καρκίνος στα παιδιά.
Σύμφωνα με τον Όμιλο Εθελοντών κατά του Καρκίνου «Αγκαλιάζω», υπάρχουν δύο είδη λεμφωμάτων, τα Hodgkin’s (HL) και τα non Hodgkin’s (NHL) λεμφώματα, με πολλές διαφορετικές κατηγορίες (έξι κατηγορίες Hodgkin’s και τουλάχιστον 61 non Hodgkin’s). Τα λεμφώματα Hodgkin’s διαφέρουν από τα non Hodgkin’s στον τρόπο που αναπτύσσονται, στον τρόπο με τον οποίο εισβάλλουν στους γειτονικούς ιστούς και στην αγωγή που χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση τους.
Ανάλογα με την ταχύτητα με την οποία αναπτύσσονται τα non Hodgkin’s, χαρακτηρίζονται ως:
- Επιθετικά ενδιαμέσου/υψηλού βαθμού
- Βραδείας εξέλιξης – χαμηλού βαθμού

Πρόληψη – Παράγοντες κινδύνου

Παρ’ όλο που τα πραγματικά αίτια των λεμφωμάτων παραμένουν άγνωστα, ορισμένοι κοινοί παράγοντες φαίνονται να επηρεάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης. Η νόσος είναι πιο συχνή σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, καθώς και σε άτομα που εκτίθενται σε περιβαλλοντικά καρκινογόνα, φυτοφάρμακα, ζιζανιοκτόνα, ιούς και ορισμένα βακτήρια.
Παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης λεμφώματος είναι οι εξής:
- Οικογενειακό ιστορικό
- Αυτοάνοσα νοσήματα
- Μεταμόσχευση
- Έκθεση σε χημικά, όπως φυτοφάρμακα, για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
- Μόλυνση από ιούς, όπως ο Epstein-Barr (που προκαλεί τη λοιμώδη μονοπυρήνωση), HTLV-1, HIV/AIDS, ηπατίτιδα C, ή και κάποια βακτήρια, όπως το ελικοβακτηρίδιο (που προκαλεί έλκος)
Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι το να έχεις κάποιον παράγοντα κινδύνου δεν σημαίνει πως κατ’ ανάγκη θα αναπτύξεις λέμφωμα. Στην πράξη, οι περισσότεροι άνθρωποι με παράγοντες κινδύνου δεν εμφανίζουν λέμφωμα. Αντιθέτως, οι περισσότεροι ασθενείς με λέμφωμα δεν έχουν εκτεθεί σε κανένα γνωστό παράγοντα κινδύνου.
Παρ’όλο που δεν είναι γνωστό γιατί αναπτύσσονται τα λεμφωματα, γνωρίζουμε πως δεν είναι δυνατό να οφείλονται σε τραυματισμό και πως δεν είναι μεταδοτικά.

Συμπτώματα

Είναι πολύ σημαντικό ο καθένας μας να γνωρίζει τα συμπτώματα του λεμφώματος, διότι μπορεί να σώσει τη ζωή του. Τα συμπτώματα μπορεί να μοιάζουν με αυτά λιγότερο επικίνδυνων ασθενειών και για αυτόν τον λόγο η διάγνωση είναι μερικές φορές δύσκολη. Από την άλλη, η έγκαιρη διάγνωση είναι πολύ σημαντική, διότι ορισμένες επιθετικές μορφές μπορεί να είναι θανατηφόρες σε μικρό χρονικό διάστημα. Αναγνωρίζοντας λοιπόν νωρίς τα συμπτώματα υπάρχουν καλύτερες προοπτικές για γρηγορότερη διάγνωση, αγωγή και επιβίωση.
Τα συμπτώματα αυτά είναι:
- Διόγκωση των λεμφαδένων σε λαιμό, μασχάλες, τράχηλο, βουβωνική περιοχή
- Πυρετός, ειδικά το βράδυ
- Ρίγη ή αλλαγές στην θερμορύθμιση
- Ανεξήγητη απώλεια βάρους
- Απώλεια όρεξης
- Ασυνήθιστη κόπωση η έλλειψη ενέργειας
- Αναιμία
- Επίμονος βήχας
- Δυσκολία στην αναπνοή
- Επίμονος κνησμός (φαγούρα) σε ολόκληρο το σώμα χωρίς εμφανή αιτία
- Γενικευμένη κούραση
- Διογκωμένες αμυγδαλές
- Πονοκέφαλοι
- Διόγκωση ήπατος και/ή σπλήνα

Διάγνωση

Οι περισσότεροι άνθρωποι που παραπονιούνται για τέτοια συμπτώματα δεν έχουν λέμφωμα. Παρ’ όλα αυτά, είναι πολύ σημαντικό εάν κάποιος έχει συμπτώματα που δεν υποχωρούν, να επισκεφτεί τον γιατρό ώστε να επιβεβαιώσει ότι δεν πάσχει από λέμφωμα ή κάποια άλλη σοβαρή ασθένεια.
Η κλινική εξέταση μπορεί να αποκαλύψει διογκωμένους λεμφαδένες σε διάφορες περιοχές του σώματος. Ο γιατρός προχωρεί σε εξετάσεις αίματος και βιοψία ενός διογκωμένου λεμφαδένα, κατά την οποία ο λεμφαδένας μελετάται στο παθολογοανατομικό εργαστήριο για να ταυτοποιηθεί η νόσος.
Μετά την ταυτοποίηση του, ακολουθεί μια σειρά εργαστηριακών εξετάσεων για να εντοπιστούν τα σημεία της νόσου (στάδιο νόσου). Αυτές οι εξετάσεις μπορεί να είναι:
- Απλές αιματολογικές εξετάσεις
- Απεικονιστικές εξετάσεις (τομογραφία, μαγνητική κ.ά.) ώστε να εντοπιστούν τυχόν άλλοι λεμφαδένες και να ελεγχθεί το συκώτι, ο σπλήνας ή οι πνεύμονες
Ανάλογα με την κρίση του γιατρού, ίσως χρειαστούν πιο ειδικές εξετάσεις, όπως παρακέντηση του μυελού των οστών.

Στάδια λεμφώματος

- Στάδιο I: Περιλαμβάνει μία μόνο ζώνη η περιοχή, συχνά ένα μόνο λεμφαδένα και την περιβάλλουσα περιοχή. Τυπικά δεν παρουσιάζονται συμπτώματα.
- Στάδιο II: Περιλαμβάνει πάνω από μία περιοχή λεμφαδένα σε μια πλευρά του διαφράγματος ή μια ζώνη λεμφαδένα και μια κοντινή περιοχή ή όργανο.
- Στάδιο III: Περιλαμβάνει ζώνες λεμφαδένων και στις δύο πλευρές του διαφράγματος και ένα όργανο η μία περιοχή πλησίον των λεμφαδένων, τον σπλήνα η κάποιο άλλο όργανο ή περιοχή.
- Στάδιο IV: Περιλαμβάνει ένα η περισσότερα όργανα και τον μυελό των οστών ή το δέρμα.

Θεραπεία

Τα λεμφώματα είναι δυνητικά ιάσιμη νόσος. Ο αιματολόγος μπορεί να συστήσει αρκετούς τύπους θεραπειών ή και απλή παρακολούθηση, ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της νόσου.
Συνήθως τα λεμφώματα αντιμετωπίζονται με χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, βιολογική θεραπεία, με κάποιο συνδυασμό αυτών, μεταμόσχευση ή απλή παρακολούθηση.
Για τα βραδέως εξελισσόμενα NHL μπορεί να μη δοθεί αρχικά κάποια θεραπεία. Είναι η λεγόμενη τακτική «παρατήρηση και αναμονή» («watch and wait»). Εάν δεν υπάρχουν συμπτώματα, ο γιατρός μπορεί να προτιμήσει τη στενή παρακολούθηση του ασθενούς και να δώσει τη θεραπεία όταν πραγματικά θα χρειάζεται.

What Is It?

Non-Hodgkin's lymphoma is cancer that starts in your body's lymph system. There are a lot of different kinds, and even doctors can have a hard time telling them apart. While it's typically found in older adults, it's still one of the more common cancers in children. It's not always easy to spot, but great strides in finding and treating it means the outlook now is better than ever.






The Lymph System

Think of it as the body's cleaning service. Lymph is a watery liquid that flows between cells and clears out the stuff they don't need anymore. It's carried around in tubes that connect to lymph nodes, which are small bean-shaped filters. These trap waste and germs and help get them out of your body. You have clusters of nodes in your armpits, belly, groin, neck, and pelvis.






Lymphocytes

This is where it starts, with these white blood cells. Lymphocytes called B cells point out germs, and T cells destroy them. When these disease-fighters are done, they should die off. But with non-Hodgkin's lymphoma, they grow and divide out of control. As you get more and more of them, your lymph nodes may start to swell. Most often, it's in the B cells where things go wrong.






Early Symptoms

The most common is a swollen lymph node, usually in your armpit, groin, or neck. But these can be painless and easy to overlook. Lymph nodes can also swell when you're fighting an infection, so they're easy to shrug off.

You might also have a fever that won't go away, night sweats that soak your clothes, and weight loss for no reason, and you may be extremely tired.






Symptoms Based on Where It Is

The lymph system runs throughout the body, so lymphoma can appear almost anywhere. In your stomach, you might throw up or feel full after even a small meal. Lymphoma can make your skin itchy or give you red bumps. When it's in your chest, it can hurt and cause trouble breathing. The key is to notice when something's off and check in with your doctor.






Types of NHL

There are more than 30 kinds of non-Hodgkin's lymphomas. They differ by whether it starts in B or T cells, how the cells look, and what kinds of genes and proteins they have. Doctors also look at how fast the cancer grows and spreads. Slow ones are called indolent; faster ones, aggressive. Diffuse large B-cell lymphoma is the most common type. It typically comes on in your 60s. It's aggressive but can be cured.






Staging

Your cancer's stage has a big impact on choosing the best treatment. It tells you how advanced the cancer is. At stage I, it's in just one area of lymph nodes. Or it's in one of the lymph system organs, like the tonsils. By stage IV, it's in lymph nodes above and below your diaphragm. That's the thin muscle that separates your chest and belly. It's also in other organs like your liver or lungs.






Staging Letters

An A with the number (as in stage IA) means you have no symptoms.

B means you have fever, night sweats, or have lost some weight.

E stands for extranodal, which means the cancer has spread to tissue just outside some lymph nodes.

An X, also called bulky disease, means you have at least one tumor that's larger than 10 centimeters (about 4 inches, or roughly the width of your palm).






Biopsy

This test tells you for sure if you have cancer. Your doctor removes a swollen lymph node, or part of one, for testing. The doctor who looks at the tissue may be able to tell what type of non-Hodgkin's lymphoma you have, too. This is important because your treatment depends on it. But doctors who have less experience with lymphoma can and do get the test results wrong. If you have doubts, ask for a second opinion from a specialist.






Other Tests

These can help your doctor figure out the stage of your lymphoma as well as check on how well your treatment is working. Imaging, like a CT, PET, or MRI scan, looks for traces of cancer in lymph nodes and other parts of your body. Your doctor might do a bone marrow biopsy (taking a sample from your hipbone or breastbone with a needle) to see if cancer has spread into the soft, spongy inner part. You'll likely get blood tests, too.






Wait-and-See Approach

For a slow-growing lymphoma in the early stages, the best treatment may be no treatment at all. These types could go for years without causing any problems. That doesn't mean you ignore it, though. You'll still have regular checkups so you and your doctor can keep a close eye on things. If you have symptoms or it's a more aggressive type, you'll likely need care right away.






Chemotherapy

This common treatment uses medicine to kill cancer cells. You typically get it through pills or an IV, though you could also get a shot. You may also get more than one drug. Each chemo medicine attacks cancer in a different way, so using several can be very effective. Because the drugs act throughout your body, they may cause side effects like hair loss, throwing up, and a higher chance of infections.






Stem Cell Transplant

High-dose chemotherapy can knock out more cancer, but it also wipes out bone marrow, which is where blood cells are made. That's where this treatment comes in. First, your doctor removes and saves some of your young blood cells, called stem cells. (You can also get stem cells from a donor.) When you're finished with chemo, those saved (or new) cells are put into your body to make up for what was lost. It's also called a bone marrow transplant.






Immunotherapy

These treatments rally your immune system to attack the lymphoma. One approach is to use medications called monoclonal antibodies that glom on to cancer cells. They're like signs that say, "These cells are bad! Get rid of them!" And your body takes it from there. Another method uses antibodies with radiation in them. Once they lock onto a cancer cell, the radiation destroys it.






Targeted Therapy

Cancer cells work differently from normal cells. Targeted drugs take advantage of those differences. For example, proteasome inhibitors keep cancer cells from dividing. Kinase inhibitors get in the way of proteins that help cancer cells grow and thrive. Basically, targeted therapies attack only the cancer and spare your healthy cells. The side effects are often less severe than with chemotherapy.






Radiation Therapy

High-energy beams focus on the cancer to kill it. For an early-stage non-Hodgkin's lymphoma, this may be the only treatment you need. More often though, it's used along with something else, like chemotherapy. Each session lasts only few minutes and doesn't hurt. You typically get it 5 days a week for several weeks.






Survival Rates

Your outlook depends on a lot of things, like the type and stage, as well as your age and overall health. Generally speaking though, for non-Hodgkin's lymphoma, the 5-year relative survival rate is 70%. That means compared to every 10 people who don't have NHL, on average, seven people with NHL are still alive after 5 years. The 10-year relative survival rate is 60%. Keep in mind these numbers are not your story.






After Treatment

Even in the best case, when a cure is possible, cancer takes a toll. The disease is challenging physically and emotionally. You may worry about it coming back. It affects your work life and maybe your finances. This is where a survivorship care plan may help. It's a tool you and your doctors can use to map out what comes next. Yes, it's about follow-ups and tests, but it covers your emotional well-being, too.






Causes

In most cases, doctors just don't know. Age plays a role -- it's most common in people 60 and older. Things that weaken your immune system may raise your odds as well, like a condition you're born with, an organ transplant, or infections including HIV and bacteria related to stomach ulcers called H. pylori. There also seem to be links to chemicals used on insects and weeds, but we need more research.





Prevention

There's really not much you can do. Even the things that we know raise your chances are largely out of your control. It isn't simply a matter of healthy eating, though that can't hurt. Likewise, there's no test to find it early on. The best you can do is keep your eye out for symptoms. And if your risk is greater, keep up with your regular doctor's appointments.

SOURCES :WebMD , ONMED.GR