ΑΔΕΝΟΪΟΙ-ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ -ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ- Adenovirus Infection in Children

 

ΑΔΕΝΟΪΟΙ-ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ -ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ-

Adenovirus Infection in Children

Οι αδενοϊοί γενικά θεωρούνται χαμηλής επικινδυνότητας για τους υγιείς ανθρώπους. Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί 88 τύποι αδενοϊών, που μάλιστα δεν είναι εποχικοί -όπως είναι ο ιός της γρίπης- αλλά κυκλοφορούν καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Οι αδενοϊοί προκαλούν συνήθως ήπια αναπνευστικά προβλήματα, όμως σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις δεν αποκλείεται να προκαλέσουν βαριά νόσηση, ειδικά σε άτομα με υποκείμενα νοσήματα (εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, άτομα με αναπνευστικά και καρδιολογικά προβλήματα).

Στα παιδιά η νόσηση με Αδενοϊό μπορεί να εκδηλωθεί με

Πυρετό

• συμπτώματα κοινού κρυολογήματος ή γρίπης

• ξηρό λαιμό-φαρυγγίτιδα

• επιπεφυκίτιδα ή φλόγωση της μεμβράνης των βλεφάρων,

• ουρολοίμωξη, (φλεγμονές ή μολύνσεις της ουροδόχου κύστης).

• Σε σπάνιες περιπτώσεις εκδηλώνονται νευρολογικές παθήσεις που επηρεάζουν τον νωτιαίο μυελό και τον εγκέφαλο.

Οι αδενοιοί μεταδίδονται:

• με σταγονίδια του αναπνευστικού (όπως η γρίπη και ο κορωνοϊός)

• με άμεση επαφή (φιλί, χρήση του ίδιου κουταλιού)

• με επαφή με μολυσμένες επιφάνειες

***Επίσης, είναι συχνή η μόλυνση από πισίνα.

Η θεραπεία είναι συνήθως συμπτωματική με ανακουφιστικά μέτρα και θεραπεία για την επιπεφυκίτιδα εάν και εφόσον χρειαζεται.

***Χρόνος Επώασης & Διάρκεια Νόσου

Πρακτικά: Ο χρόνος επώασης και η διάρκεια ποικίλλουν ανάλογα με τον ορότυπο και την κλινική μορφή (αναπνευστικό/γαστρεντερικό/μάτια).

Επώαση: συνήθως 2–7 ημέρες, ανάλογα με τον ορότυπο.

Διάρκεια συμπτωμάτων: σε ήπιες περιπτώσεις συνήθως ~7–10 ημέρες, αλλά βήχας/κόπωση μπορεί να επιμένουν περισσότερο.

Μεταδοτικότητα: μεγαλύτερη τις πρώτες ημέρες, αλλά μπορεί να παρατείνεται—ιδίως σε παιδιά και ανοσοκατασταλμένους.

Κριτήριο “επιστροφής” στην καθημερινότητα είναι κυρίως η κλινική βελτίωση (ιδίως απυρεξία) και η δυνατότητα τήρησης υγιεινής.

Στην πράξη, πολλοί ασθενείς ρωτούν «πόσες μέρες κρατά ο αδενοϊός;».

Η απάντηση εξαρτάται από την ηλικία, τον τύπο του ιού και το σημείο της λοίμωξης.

Πυρετός: συνήθως διαρκεί 2–4 ημέρες, αλλά σε παιδιά μπορεί να φτάσει τις 5–6 ημέρες χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα επιπλοκή.

Βήχας & καταρροή: μπορεί να επιμείνουν 1–2 εβδομάδες, ακόμη και μετά την υποχώρηση του πυρετού.

Γαστρεντερικά συμπτώματα: διάρροια ή έμετοι συνήθως υποχωρούν μέσα σε 3–5 ημέρες.

Κόπωση: ήπια αίσθηση αδυναμίας μπορεί να παραμείνει για αρκετές ημέρες μετά την ανάρρωση.

Σημαντικό για τη μεταδοτικότητα:

Ακόμη και όταν τα συμπτώματα βελτιώνονται, ο αδενοϊός μπορεί να αποβάλλεται για κάποιο διάστημα, ιδιαίτερα στα παιδιά. Γι’ αυτό συνιστάται καλή υγιεινή χεριών και αποφυγή στενής επαφής μέχρι την πλήρη αποκατάσταση.

Η επιστροφή στο σχολείο ή την εργασία βασίζεται κυρίως στην απυρεξία,τη γενική κλινική εικόνα και τη δυνατότητα τήρησης βασικών μέτρων υγιεινής.***

Adenovirus Infection in Children

Adenoviruses are a group of viruses that cause a variety of infections, such as:

Respiratory illness, such as a cold

Infection of the eye (conjunctivitis, also called pink eye)

Croup

Bronchiolitis

Pneumonia

In children, adenoviruses most often cause infections in the respiratory system, but they also cause infections of the digestive tract. Respiratory infections are most common in the late winter, spring, and early summer. But these infections can occur anytime throughout the year.

Symptoms of respiratory infections may start 2 to 14 days after exposure. They can include:

Runny nose

Sore throat

Fever

Severe cough

Swollen lymph nodes

Headache

Pink eye

Symptoms of a digestive tract infection may start 3 to 10 days after exposure. Symptoms usually occur in children younger than 5 years and may last 1 to 2 weeks. They can include:

Watery diarrhea that starts suddenly

Fever

Belly (abdominal) pain

Vomiting

#adenovirus #adenovirusInfection #adenovirusinchildren #pediamedcy #nikoskonnaris #αδενοϊός

Αφθώδης Πυρετός Ζώων και «Αφθώδης» Στοματίτιδα στα Παιδιά: Υπάρχει Σχέση;

Τις τελευταίες ημέρες δεχόμαστε ερωτήσεις από γονείς σχετικά με τον αφθώδη πυρετό των αιγοπροβάτων και το κατά πόσο σχετίζεται με τις «άφθες» ή τη νόσο «χέρια-πόδια-στόμα» στα παιδιά. Παρακάτω δίνουμε σαφείς και επιστημονικά τεκμηριωμένες απαντήσεις.

Τι είναι ο αφθώδης πυρετός των ζώων;

 

Ο αφθώδης πυρετός είναι μια εξαιρετικά μεταδοτική ιογενής νόσος των δίχηλων* ζώων (πρόβατα, κατσίκες, βοοειδή, χοίροι).
Προκαλείται από τον ιό Foot–and–mouth disease virus.

Η νόσος:

• Μεταδίδεται πολύ εύκολα μεταξύ ζώων
• Προκαλεί φυσαλιδώδεις βλάβες στο στόμα και στα άκρα
• Έχει μεγάλη οικονομική σημασία για την κτηνοτροφία

Δεν αποτελεί ουσιαστικό κίνδυνο για τον άνθρωπο.

 

Τι είναι η νόσος «χεριών-ποδιών-στόματος» στα παιδιά;

Η νόσος είναι συχνή παιδιατρική ιογενής λοίμωξη, κυρίως σε παιδιά προσχολικής ηλικίας.
Προκαλείται συνήθως από:

• Coxsackievirus A16
• Enterovirus 71
• ή άλλους εντεροϊούς

Τα παιδιά παρουσιάζουν:

• Πυρετό
• Άφθες στο στόμα
• Φυσαλίδες σε παλάμες και πέλματα

Στις περισσότερες περιπτώσεις η νόσος είναι ήπια και αυτοϊώμενη.

Έχουν συγγένεια οι ιοί;

Και οι δύο ιοί ανήκουν στην ίδια μεγάλη οικογένεια ιών (Picornaviridae), όμως:

• Ανήκουν σε διαφορετικά γένη
• Προσβάλλουν διαφορετικά είδη
• Δεν υπάρχει διασταυρούμενη ανοσία
• Δεν σχετίζονται επιδημιολογικά

Με απλά λόγια:
Είναι «μακρινοί ιολογικοί συγγενείς», αλλά δεν έχουν πρακτική σχέση μεταξύ τους. Οι ιοί που προκαλούν νόσο στους ανθρώπους ανήκουν στο γένος Enterovirus, ενώ των ζώων στο γένος Apthovirus.

Η κοινή ονομασία «αφθώδης» περιγράφει απλώς την εμφάνιση των βλαβών στο στόμα — όχι κοινή νόσο.

 

Κινδυνεύει ο άνθρωπος από κατανάλωση κρέατος;

Όχι.

Ο ιός του αφθώδους πυρετού:

• Δεν μεταδίδεται ουσιαστικά στον άνθρωπο μέσω κατανάλωσης κρέατος
• Αδρανοποιείται με το σωστό μαγείρεμα
• Τα μολυσμένα ζώα δεν εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα σε χώρες με οργανωμένο κτηνιατρικό έλεγχο

Τα περιοριστικά μέτρα σε περίοδο επιδημίας λαμβάνονται για:

• Την προστασία της κτηνοτροφίας
• Τον περιορισμό της διασποράς μεταξύ ζώων
• Τη διατήρηση του εμπορικού καθεστώτος μιας χώρας

Όχι επειδή υπάρχει κίνδυνος για τους γονείς ή τα παιδιά.

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς

• Η νόσος «χεριών-ποδιών-στόματος» είναι ανθρώπινη, κυρίως παιδιατρική λοίμωξη.
• Ο αφθώδης πυρετός είναι νόσος ζώων.
• Δεν υπάρχει σύνδεση μεταξύ των δύο νοσημάτων.
• Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για κατανάλωση ελεγμένου και σωστά μαγειρεμένου κρέατος.

Συμπέρασμα

Παρά την ομοιότητα στην ονομασία, πρόκειται για δύο διαφορετικές καταστάσεις, με διαφορετικούς ιούς και διαφορετικούς ξενιστές.

Εάν το παιδί σας παρουσιάζει πυρετό και εξανθήματα, επικοινωνήστε με τον παιδίατρό σας για αξιολόγηση — χωρίς να συνδέετε την κατάσταση με επιδημίες που αφορούν ζώα.

 

*Η λέξη προέρχεται από: το «δι-» (δύο) και το «χήλη» (οπλή). Άρα δί-χηλα = ζώα με διχαλωτή οπλή (δύο «δάκτυλα») και όχι δί-χειλα.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

1️. Μπορεί το παιδί μου να κολλήσει αφθώδη πυρετό από ζώα;

Όχι. Ο αφθώδης πυρετός προκαλείται από τον ιό Foot–and–mouth disease virus, ο οποίος προσβάλλει δίχηλα ζώα. Η μετάδοση στον άνθρωπο είναι εξαιρετικά σπάνια και δεν αφορά τη συνήθη παιδιατρική καθημερινότητα.

2️. Η νόσος «χέρια-πόδια-στόμα» έχει σχέση με τον αφθώδη πυρετό;

Όχι. Η παιδιατρική νόσος οφείλεται σε ανθρώπινους εντεροϊούς, συχνότερα:

• Coxsackievirus A16
• Enterovirus 71

Πρόκειται για διαφορετικούς ιούς που προσβάλλουν μόνο τον άνθρωπο.

3️. Είναι ασφαλές το κρέας;

Ναι. Σε οργανωμένα κράτη:

• Τα ζώα με νόσο δεν εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα.
• Το σωστό μαγείρεμα αδρανοποιεί τους ιούς.

Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για ελεγμένο και επαρκώς μαγειρεμένο κρέας.

4️. Πρέπει να αποφύγουμε γαλακτοκομικά προϊόντα;

Τα παστεριωμένα γαλακτοκομικά είναι ασφαλή. Η παστερίωση καταστρέφει τον ιό.

5. Υπάρχει λόγος ανησυχίας λόγω επιδημίας σε ζώα;

Όχι για τα παιδιά. Τα μέτρα που λαμβάνονται αφορούν τον περιορισμό της νόσου μεταξύ ζώων και την προστασία της κτηνοτροφίας, όχι κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.

Μήνυμα προς γονείς

Η ομοιότητα στο όνομα δημιουργεί σύγχυση, αλλά οι δύο καταστάσεις είναι εντελώς διαφορετικές.
Ο αφθώδης πυρετός αφορά την κτηνοτροφία.
Η νόσος «χεριών-ποδιών-στόματος» είναι μια συχνή παιδιατρική ιογενής λοίμωξη.

 

 SOURCE:Από Μιχάλη Ιασονίδη, παιδίατρο στο κέντρο υγείας παιδιών και εφήβων “Ηλιακτίδα”, αναπληρωτή καθηγητή παιδιατρικής (Πανεπιστήμιο Λευκωσίας)

 

Αυτές οι πληροφορίες προορίζονται για γενική ενημέρωση του κοινού και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την συμβουλή ιατρού ή άλλου αρμόδιου επαγγελματία υγείας .

This information is intended as a general guide only and not to provide specific information for individual patient care. Any questions about your own situation should be directed to your medical practitioner.

Pediamed,Pediamed4u,Pedialine,Dr.Nikos Konnaris

 

Temperature taking

By SickKids staff

Learn how to correctly take your child's temperature when they have a fever.

Key points

• Use a thermometer to measure your child's body temperature and find out if they have a fever.
• The best way to take a temperature depends on a child’s age.
• Always wash thermometers before and after taking a temperature.
• See your child's health-care provider if your child's fever lasts for five days or if your child has a fever and is less than three months old.

Introduction

Children often feel warm to the touch when they have a fever, but putting your hand to your child's forehead is not enough to find out if your child has a fever. To confirm that your child has a fever, use a thermometer to measure your child's body temperature.

A temperature of 38°C (100.4°F) or higher is a fever

More information

Converting Fahrenheit (°F) and Celsius (°C)

Temperatures are measured in degrees Celsius (°C) or degrees Fahrenheit (°F). The table below shows equivalent Celsius and Fahrenheit temperatures.

 

 

37°C	98.6°F
37.2°C	99°F
37.5°C	99.5°F
37.8°C	100°F
38°C	100.4°F
38.3°C	101°F
38.9°C	102°F
39.5°C	103°F
40°C	104°F
40.6°C	105°F
41.1°C	106°F
41.7°C	107°F

About the treatment

Use a thermometer to measure body temperature

The easiest way to measure your child’s temperature is with a digital thermometer. These are available at most pharmacies.

Four places to take a child’s temperature

• in the mouth
• in the anus (or rectum)
• under the armpit
• in the ear

Do not use a rectal thermometer in the mouth or an oral thermometer in the rectum. Always wash any thermometer with soap and warm water before and after use.

The best way to take a temperature depends on your child’s age

 

Age	Where to take the temperature
	Recommended	Alternative method
Newborns to 2 years	Rectal temperature (anus)	Axillary temperature (armpit)
2–5 years	Axillary or ear temperature	Axillary or ear temperature
Children over 5 years	Oral temperature (mouth)	Axillary or ear temperature

Temperature checking methods to avoid

Digital electronic pacifier thermometers and thermometer strips (which measure temperature on the forehead) are inaccurate and unreliable. Do not use these methods to take your child's temperature.

Touching your child's forehead or neck may give you a hint that your child has a fever, but this is not a reliable way to check for fever. Confirm your suspicion of a fever by taking a true measurement using the methods explained below.

Glass thermometers that contain mercury should be avoided because mercury is toxic. If you only have access to a glass thermometer, take very special care. If the thermometer is cracked or damaged in any way, do not use it. Even an undamaged glass thermometer can be a risk for your child. If you believe your child may bite down on the thermometer, do not use it to take a temperature in the mouth.

Non-contact infrared thermometers and temporal artery thermometers are not recommended. While convenient, these methods are more costly, and temperature readings may be inaccurate because they can be affected by skin tone, sweat, cold temperatures, direct sunlight, technique, positioning and humidity.

Treatment

How to take an oral temperature (in the mouth)

How to measure an oral temperature

Taking a temperature in the mouth works with children who are old enough to hold the thermometer under their tongue and who will not bite the thermometer. A mouth thermometer is the most accurate way of measuring the temperature of an older child. Make sure your child has not had cold or hot drinks in the 30 minutes before taking their temperature.

• To get an accurate reading, carefully place the tip of the thermometer under your child’s tongue.
• Ask your child to keep the thermometer in place by forming a seal with their lips. Make sure they do not bite down on the thermometer. If they cannot breathe through their nose, use one of the other methods to measure their temperature.
• If you are using a digital thermometer, leave it in the mouth until you hear it beep.
• Carefully read the temperature on the thermometer.
• Turn off the digital thermometer, wash the tip with soap and warm (not hot) water, and wipe it off with alcohol. Dry well.

How to take a rectal temperature (in the anus)

How to measure a rectal temperature

Using the rectal method works best on babies and young children. Older children may resist having something put in their bum.

• Before taking your child’s temperature, make sure they are relaxed. Place your child on their stomach on a comfortable surface if they can hold their head and do tummy time. Place your child on their back if they are still unable to safely lie on their stomach.
• Before inserting the thermometer, make sure it is clean. Coat the end of it with petroleum jelly (Vaseline). This will make the insertion easier.
• Insert the thermometer gently into your child’s rectum about 2 cm (1 inch). If there is any resistance, pull the thermometer back a little. Never try to force the thermometer past any resistance. This avoids injury to your child.
• Hold your child still while the thermometer is in.
• If you are using a digital thermometer, take it out when you hear the signal (usually a beep or a series of beeps).
  
• Read the temperature.
• Turn off the digital thermometer, wash the tip with soap and warm (not hot) water. Dry well.
  

How to take an armpit (axillary) temperature

How to measure an armpit (axillary) temperature

Taking the temperature under the armpit may be less accurate than in the rectum or the mouth but easier in some babies or children. To take a temperature in the armpit, your child must be able to hold their arm to the body and not move it for as long as it takes the thermometer to finish measuring.

• If you are using a digital thermometer, turn it on.
• Put the thermometer under your child’s dry armpit. The silver tip must touch the skin.
• Hold the top of the thermometer with one hand and hold down your child’s arm with the other hand.
• If using a digital thermometer, wait until you hear the signal (usually a beep or a series of beeps).
• Turn off the thermometer, wash the tip with soap and warm (not hot) water. Dry well.

How to take an ear (tympanic) temperature

How to measure an ear (tympanic) temperature

Tympanic thermometers may be less accurate than oral or rectal thermometers. Tympanic thermometers are unsuitable for children under two years of age because their ear canal may be too small to allow for an accurate temperature reading. Always clean the thermometer tip before use and follow the manufacturer’s instructions carefully.

• Gently tug on the ear, pulling it up and back. This will help straighten the ear canal and make a clear path inside the ear to the eardrum.
• Gently insert the thermometer until the ear canal is fully sealed off.
• Squeeze and hold down the button for one second.
• Remove the thermometer and read the temperature.

When to seek medical attention

When to see a health-care provider

See your child's regular health-care provider or go to the nearest Emergency Department if your child has a fever and:

• Your child is less than three months old.
  
• You have recently returned from travelling abroad.
• Your child develops a rash that looks like small purple dots that do not go away when you apply pressure with your fingers (blanching).
  
• Your child is not able to keep down any fluids, is not peeing and appears dehydrated.
• Your child's skin looks very pale or grey or is cool or mottled.
• Your child is in constant pain.
• Your child is lethargic (very weak) or difficult to wake up.
• Your child has a stiff neck.
• Your child has a seizure associated with fever for the first time or a long seizure associated with fever.
  
• Your child seems confused or is showing changes in behaviour.
• Your child does not use their arm or leg normally or refuses to stand up.
• Your child has problems breathing.
  
• Your child cries constantly and cannot be settled.

See a health-care provider within 24 hours if your child has a fever and:

• Your child is between three and six months old.
• Your child has specific pain, such as ear or throat pain that may require evaluation.
  
• Your child has had a fever for more than three days.
• The fever went away for over 24 hours and then came back.
• Your child has a bacterial infection that is being treated with an antibiotic, but the fever is not going away after two to three days of starting the antibiotic.
• Your child cries or has pain when peeing.
• You have other concerns or questions.
  

If you need advice about your child's health, Telehealth can be accessed from anywhere in Canada by calling 811.

Your child may show physical changes when their condition is serious or when their condition gets worse. Parents and caregivers can learn how to spot these signs in order to seek help from a health-care provider.

Last updated: April 2nd 2024

Thank you

ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑ: ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ - Anaphylaxis: Assessment and Referral After Emergency Treatment

 

ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑ: ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Αυτή η περίληψη Κατευθυντήριων Οδηγιών από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ (NICE) περιέχει συστάσεις για άμεση διαχείριση και αξιολόγηση της αναφυλαξίας, παραπομπή σε εξειδικευμένο Αλλεργιολόγο και εκπαίδευση των ασθενών σχετικά με την αναφυλαξία, την διφασική αναφυλαξία και πού να αναζητήσουν περαιτέρω βοήθεια. Περιλαμβάνει μια οδό φροντίδας αναφυλαξίας για ύποπτη αναφυλακτική αντίδραση, από την άμεση αξιολόγηση και θεραπεία της αντίδρασης έως την παραπομπή στον ειδικό και την υποστήριξη του ασθενούς.

ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

-Καταγράψτε τα οξέα κλινικά χαρακτηριστικά της ύποπτης αναφυλακτικής αντίδρασης (ταχέως εξελισσόμενα, απειλητικά για τη ζωή προβλήματα που αφορούν τους αεραγωγούς [φάρυγγα ή λαρυγγικό οίδημα] ή/και την αναπνοή [βρογχόσπασμος με ταχύπνοια] ή/και την κυκλοφορία [υπόταση ή/και ταχυκαρδία] και, στις περισσότερες περιπτώσεις, σχετικές αλλαγές στο δέρμα και τους βλεννογόνους).

-Καταγράψτε τον χρόνο έναρξης της αντίδρασης.

-Καταγράψτε τις περιστάσεις αμέσως πριν από την έναρξη των συμπτωμάτων για να βοηθήσετε στον εντοπισμό του πιθανού παράγοντα.

-Μετά από ύποπτη αναφυλακτική αντίδραση σε ενήλικες ή νέους ηλικίας 16 ετών και άνω, πάρτε χρονικά καθορισμένα δείγματα αίματος για εξέταση τρυπτάσης μαστοκυττάρων ως εξής:

ένα δείγμα το συντομότερο δυνατό μετά την έναρξη της επείγουσας θεραπείας

ένα δεύτερο δείγμα ιδανικά εντός 1-2 ωρών (αλλά όχι αργότερα από 4 ώρες) από την έναρξη των συμπτωμάτων.

-Μετά από ύποπτη αναφυλακτική αντίδραση σε παιδιά ηλικίας κάτω των 16 ετών, εξετάστε το ενδεχόμενο λήψης δειγμάτων αίματος για εξέταση τρυπτάσης μαστοκυττάρων ως εξής, εάν η αιτία πιστεύεται ότι σχετίζεται με φάρμακο ή ιδιοπαθή αιτία:

ένα δείγμα το συντομότερο δυνατό μετά την έναρξη της επείγουσας θεραπείας

ένα δεύτερο δείγμα ιδανικά εντός 1-2 ωρών (αλλά όχι αργότερα από 4 ώρες) από την έναρξη των συμπτωμάτων.

Ενημερώστε το άτομο (ή, κατά περίπτωση, τον γονέα ή/και τον φροντιστή του) ότι ενδέχεται να απαιτηθεί δείγμα αίματος κατά την παρακολούθηση για τη μέτρηση της τρυπτάσης των μαστοκυττάρων κατά την έναρξη.

Ενήλικες και νέοι ηλικίας 16 ετών και άνω που έχουν λάβει επείγουσα θεραπεία για υποψία αναφυλαξίας θα πρέπει να παρακολουθούνται για 6-12 ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων, ανάλογα με την ανταπόκρισή τους στην επείγουσα θεραπεία. Σε άτομα με αντιδράσεις που ελέγχονται άμεσα και εύκολα, μπορεί να εξεταστεί μια μικρότερη περίοδος παρατήρησης, υπό την προϋπόθεση ότι λαμβάνουν την κατάλληλη μετεγχειρητική φροντίδα πριν από το εξιτήριο.

Τα παιδιά κάτω των 16 ετών που έχουν λάβει επείγουσα θεραπεία για υποψία αναφυλαξίας θα πρέπει να εισάγονται στο νοσοκομείο υπό τη φροντίδα μιας παιδιατρικής ομάδας.

Μετά την επείγουσα θεραπεία, προσφέρετε στους ασθενείς παραπομπή σε εξειδικευμένη Μονάδα Αλλεργιολογίας (ανάλογη με την ηλικία, όπου είναι δυνατόν) που αποτελείται από επαγγελματίες υγείας με τις απαραίτητες δεξιότητες και ικανότητες για την ακριβή διερεύνηση, διάγνωση, παρακολούθηση και παροχή συνεχούς διαχείρισης και εκπαίδευσης των ασθενών σχετικά με την υποψία αναφυλαξίας.

Μετά την επείγουσα θεραπεία, προσφέρετε στους ανθρώπους (ή, κατά περίπτωση, στον γονέα ή/και στον φροντιστή τους) μια κατάλληλη συσκευή έγχυσης αδρεναλίνης ως προσωρινό μέτρο πριν από το ραντεβού με τον Αλλεργιολόγο.

Πριν από το εξιτήριο, ένας επαγγελματίας υγείας με τις κατάλληλες δεξιότητες και ικανότητες θα πρέπει να προσφέρει στον ασθενή (ή, κατά περίπτωση, στον γονέα ή/και στον φροντιστή του) τα ακόλουθα:

-Πληροφορίες σχετικά με την αναφυλαξία, συμπεριλαμβανομένων των σημείων και συμπτωμάτων μιας αναφυλακτικής αντίδρασης

-Πληροφορίες σχετικά με τον κίνδυνο μιας διφασικής αντίδρασης

-Πληροφορίες σχετικά με το τι πρέπει να κάνουν σε περίπτωση αναφυλακτικής αντίδρασης (χρησιμοποιήστε την συσκευή έγχυσης αδρεναλίνης και καλέστε τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης)

-Επίδειξη της σωστής χρήσης της συσκευής έγχυσης αδρεναλίνης και πότε να την χρησιμοποιούν, συμπεριλαμβανομένων συμβουλών ότι το άτομο πρέπει να ξαπλώσει μετά τη χρήση της συσκευής έγχυσης αδρεναλίνης (ή να καθίσει εάν δυσκολεύεται να αναπνεύσει) και δεν πρέπει να σταθεί ή να αλλάξει θέση απότομα, ακόμη και αν αισθάνεται καλύτερα

-Συνταγή για 2 ακόμη συσκευές έγχυσης αδρεναλίνης, με συμβουλές να έχει τις συσκευές έγχυσης μαζί του ανά πάσα στιγμή

-Συμβουλές για το πώς να αποφύγει την ύποπτη αιτία (εάν είναι γνωστή)

-Πληροφορίες σχετικά με την ανάγκη παραπομπής σε Μονάδα Αλλεργιολογίας και τη διαδικασία παραπομπής

-Πληροφορίες σχετικά με τις ομάδες υποστήριξης ασθενών.

 

Care Pathway

Algorithm 1: Care Pathway for Emergency Treatment of a Suspected Anaphylactic Reaction

 Anaphylaxis: Assessment and Referral After Emergency Treatment

Overview

This Medscape summary of guidance from the National Institute for Health and Care Excellence (NICE) contains recommendations for immediate anaphylaxis management and assessment, referral to specialist allergy services and patient education about anaphylaxis, biphasic anaphylaxis, and where to seek further help. It includes an anaphylaxis care pathway for suspected anaphylactic reaction, from immediate reaction assessment and treatment through to specialist referral and patient support.

List of All Recommendations

• Document the acute clinical features of the suspected anaphylactic reaction (rapidly developing, life-threatening problems involving the airway [pharyngeal or laryngeal oedema] and/or breathing [bronchospasm with tachypnoea] and/or circulation [hypotension and/or tachycardia] and, in most cases, associated skin and mucosal changes).
• Record the time of onset of the reaction.
• Record the circumstances immediately before the onset of symptoms to help to identify the possible trigger.
• After a suspected anaphylactic reaction in adults or young people aged 16 years or older, take timed blood samples for mast cell tryptase testing as follows:
  • a sample as soon as possible after emergency treatment has started
  • a second sample ideally within 1–2 hours (but no later than 4 hours) from the onset of symptoms.
• After a suspected anaphylactic reaction in children younger than 16 years, consider taking blood samples for mast cell tryptase testing as follows if the cause is thought to be venom-related, drug-related or idiopathic:
  • a sample as soon as possible after emergency treatment has started
  • a second sample ideally within 1–2 hours (but no later than 4 hours) from the onset of symptoms.
• Inform the person (or, as appropriate, their parent and/or carer) that a blood sample may be required at follow-up with the specialist allergy service to measure baseline mast cell tryptase.
• Adults and young people aged 16 years or older who have had emergency treatment for suspected anaphylaxis should be observed for 6–12 hours from the onset of symptoms, depending on their response to emergency treatment. In people with reactions that are controlled promptly and easily, a shorter observation period may be considered provided that they receive appropriate post-reaction care prior to discharge.
• Children younger than 16 years who have had emergency treatment for suspected anaphylaxis should be admitted to hospital under the care of a paediatric medical team.
• After emergency treatment for suspected anaphylaxis, offer people a referral to a specialist allergy service (age-appropriate where possible) consisting of healthcare professionals with the skills and competencies necessary to accurately investigate, diagnose, monitor and provide ongoing management of, and patient education about, suspected anaphylaxis.
• After emergency treatment for suspected anaphylaxis, offer people (or, as appropriate, their parent and/or carer) an appropriate adrenaline injector as an interim measure before the specialist allergy service appointment.
• Before discharge a healthcare professional with the appropriate skills and competencies should offer people (or, as appropriate, their parent and/or carer) the following:
  • information about anaphylaxis, including the signs and symptoms of an anaphylactic reaction
  • information about the risk of a biphasic reaction
  • information on what to do if an anaphylactic reaction occurs (use the adrenaline injector and call emergency services)
  • a brand-specific demonstration of the correct use of the adrenaline injector and when to use it, including advice that the person should lie down after using the adrenaline injector (or sit up if they are struggling to breathe) and should not stand up or change position suddenly, even if they feel better
  • a prescription for 2 further adrenaline injectors, with advice to carry the injectors with them at all times
  • advice about how to avoid the suspected trigger (if known)
  • information about the need for referral to a specialist allergy service and the referral process
  • information about patient support groups.
• Each hospital trust providing emergency treatment for suspected anaphylaxis should have separate referral pathways for suspected anaphylaxis in adults (and young people) and children.

 

 © NICE 2020. Anaphylaxis: assessment and referral after emergency treatment. Available from: nice.org.uk/cg134. All rights reserved. Subject to Notice of rights.

NICE guidance is prepared for the National Health Service in England. All NICE guidance is subject to regular review and may be updated or withdrawn. NICE accepts no responsibility for the use of its content in this product/publication. 

Reproduced under global licence.

SOURCES:NICE,Medscape

 

Αυτές οι πληροφορίες προορίζονται για γενική ενημέρωση του κοινού και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την συμβουλή ιατρού ή άλλου αρμόδιου επαγγελματία υγείας .

This information is intended as a general guide only and not to provide specific information for individual patient care. Any questions about your own situation should be directed to your medical practitioner.

Pediamed,Pediamed4u,Pedialine,Dr.Nikos Konnaris